Linki zwrotne przy migracji witryny: przewodnik dla adresów URL

Jak migracja naraża Twoje ujścia na ryzyko

Przeniesienie platformy lub zmiana schematu adresów URL naraża Twoje linki zewnętrzne na ryzyko, a ryzyko to jest skoncentrowane. Kilka adresów URL posiada większość domen odsyłających.

Te adresy URL otrzymują ręcznie tworzone przekierowania, a nie reguły wzorcowe. Dowiedz się, które to są, korzystając z metody ujścia. Pozostałe mogą podlegać regułom.

Oto nasz przewodnik. Wykorzystuje on eksport linków do określenia tego, co jest kluczowe. Kończy się sprawdzeniem w Search Console, ponieważ przekierowania wyglądające poprawnie w arkuszu kalkulacyjnym mogą dziwacznie zachowywać się w środowisku produkcyjnym. Jeśli chcesz poznać strukturę za kluczowymi adresami URL, przeczytaj o stronach wejściowych.

Dlaczego kluczowe adresy URL są priorytetem

Nie każdy adres URL jest równy. Mały zestaw adresów posiada większość domen odsyłających, a te adresy zasługują na większą uwagę niż reszta witryny łącznie. Linki zwrotne przy migracji witryny od nich zależą, więc traktuj je jako stałe punkty w planie.

Zacznij od listy ujść, a nie od mapy witryny. Mapa witryny wylicza to, co publikujesz, podczas gdy lista ujść pokazuje to, na co wskazuje już sieć.

Napisz tę listę zanim ktokolwiek otworzy plik przekierowań. Lista napisana później ma tendencję do dopasowywania się do tego, co już robią reguły, co ukrywa luki, które musisz zobaczyć. Posortuj ją według domen odsyłających. Wiersze z dużą liczbą domen znajdują się na górze.

Ręczne przekierowania dla wybranych adresów

Każdy kluczowy adres URL otrzymuje własny wiersz w mapie przekierowań z celem wybranym ręcznie. Cel powinien dotyczyć tego samego tematu co stara strona, aby słowa, które do niej wskazują, nadal miały sens.

Wyobraź sobie stary poradnik, który przenosi się do nowego centrum pomocy. Jeśli nowa strona odpowiada na to samo pytanie, przekierowanie przenosi jej znaczenie. Jeśli nowa strona to ogólna strona docelowa, nie przenosi.

Zachowaj jeden wiersz dla każdego kluczowego adresu URL z krótką notatką dotyczącą wyboru celu. Ta notatka będzie najważniejsza dla osoby przeglądającej plik za rok.

Reguły dla pozostałych

Reguły wzorcowe są odpowiednie dla długiego ogona, np. dla datowanej ścieżki bloga, która staje się czystym slugiem. Zapisz je po wierszach ręcznie tworzonych, aby szeroka reguła nie mogła nadpisać konkretnej.

Przetestuj próbkę wyników reguł wzorcowych na podstawie żywej listy starych adresów i sprawdź kody statusu przed wdrożeniem.

Upewnij się, że żadna reguła wzorcowa nie przechwytuje kluczowego adresu URL, testując listę kluczową przeciwko regułom przed ich uruchomieniem.

Kotwice po przeniesieniu

Ujście mogło trafić z nazwą produktu, który usunąłeś. Nowy cel powinien nadal mieć sens dla tych słów, nawet jeśli strona produktu już nie istnieje.

Jeśli nie, cel jest błędny, niezależnie od tego, jak czysta wygląda mapa przekierowań na papierze.

Warianty parametrów podczas migracji

Migracja to dobry moment na decyzję, które ciągi zapytania zasługują na istnienie. Wiele witryn zawiera kolejności sortowania, filtry i tagi śledzące, które tworzą dodatkowe adresy dla tej samej treści, a migracja kopiuje je wszystkie, chyba że powstrzymasz ten proces.

Zdecyduj raz, zapisz decyzję i zastosuj ją wszędzie tam, gdzie witryna tworzy linki. Strona o głębokości crawlowania pokazuje, jak te warianty zniekształcają raport o głębokości.

Które ciągi zapytania przenoszą treść

Parametr zmieniający treść, np. numer strony na długiej liście, może zachować własny adres. Parametr, który tylko zmienia kolejność lub śledzi, nie potrzebuje adresu.

Zapisz decyzję obok nazwy parametru, aby kolejna osoba nie musiała zgadywać, co robi.

Tagi kanoniczne na nowej witrynie

Gdzie wariant musi pozostać, jego tag kanoniczny powinien wskazywać czysty adres. Tag jest sugestią, a nie poleceniem, więc powinien zgadzać się z linkami wewnętrznymi i mapą witryny.

Niezgodne sygnały to częsty błąd. Strona, która deklaruje jeden adres kanoniczny, linkuje do drugiego adresu i wymienia trzeci w mapie witryny, daje crawlerowi trzy sprzeczne instrukcje.

Linki wewnętrzne, które nadal zawierają parametry

Szablony nawigacji często kopiują stare parametry do nowych stron. Przechrołuj nową witrynę, policz linki wewnętrzne zawierające ciąg zapytania i napraw szablon, a nie każdą stronę.

Naprawa szablonu również zapobiega powrotowi problemu przy kolejnej redesignacji.

Błędy przekierowań pojawiające się w Search Console

Po migracji Search Console często zgłasza błędy przekierowań w dużych ilościach. Lista wygląda przerażająco. Google raportuje to, co spotkał jego crawler, a nie to, co zamierzyła Twoja mapa. Długa lista zwykle wynika z kilku przyczyn, więc posortuj błędy według przyczyny przed dotknięciem jakichkolwiek przekierowań.

Zacznij od najczęstszego wzorca i pracuj w dół. Wiele błędów znika po naprawie głównych przyczyn.

Łańcuchy i pętle

Łańcuch prowadzi od starego adresu do adresu pośredniego, a następnie do strony końcowej. Każdy krok dodaje krok, na który crawler może zrezygnować, a pętla wysyła go w kółko.

Spłaszcz łańcuchy, tak aby każdy stary adres wskazywał bezpośrednio na swój cel końcowy, i usuń dowolną pętlę przed poproszeniem o ponowne crawlowanie.

Łańcuch często pojawia się po drugim przeniesieniu na bazie pierwszego, więc wyszukaj w pliku przekierowań dowolny cel, który jest jednocześnie źródłem.

Cele, które kończą się błędem

Przekierowanie do 404, strony logowania lub ogólnego celu strony głównej pojawia się jako błąd lub słaby sygnał. Sprawdź każdy cel żądaniem statusu, zanim założysz, że mapa jest poprawna.

Te trzy błędy łatwo zauważyć, gdy każdy cel znajduje się w jednej kolumnie arkusza.

Uwzględnij również cele starych przekierowań w sprawdzeniu, ponieważ łańcuch może kończyć się na stronie, która została usunięta lata temu.

Buforowanie zmienionego przekierowania

Przekierowanie to odpowiedź, a przeglądarki i wspólne bufory mogą go przechowywać dłużej, niż się spodziewasz. Jeśli zmienisz miejsce, na które wskazuje stary adres, bufor odwiedzającego może nadal wysyłać go do poprzedniego celu przez pewien czas.

Zapytaj swojego hosta lub CDN, jak buforuje przekierowania i czy oferuje czyszczenie bufora. Następnie przetestuj z czystej sesji przeglądarki, a nie z tej, której używałeś do tworzenia mapy.

Czego przekierowania nie uratują

301 to adres do przesyłania, a nie transfuzja. Jeśli nowa strona ma inny temat niż stara, link może przestać się liczyć, dlatego cele powinny być istotne.

Linki ze stron, które nigdy się nie aktualizują, będą nadal wskazywać na stary adres, więc przekierowania muszą pozostać aktywne. Jak długo to pytanie dotyczące Twojej tolerancji ryzyka; nie podajemy tu okresu.

Kotwice to kolejna pułapka. Jeśli ujście trafiło ze słowami produktu, który usunąłeś, nowy cel powinien nadal mieć dla nich sens.

Po porównaniu migawek każda strona wejściowa, która zniknęła, zasługuje na ręczną analizę. Miesięczna aktualizacja może wyprzedzać rzeczywiste zmiany, więc sprawdź również Search Console.

Śledź również źródła. Witryna, która rzadko się aktualizuje, może nadal wskazywać na stary adres przez długi czas, więc przekierowanie musi pozostać w miejscu, a nikt nie powinien go usuwać podczas porządkowania.